75. rocznica wybuchu powstania warszawskiego. Tadeusz Gajcy – wiersz

Tadeusz Gajcy – ur. 8 lutego 1922 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 1944 w Warszawie, polski poeta czasu II wojny światowej, żołnierz AK. Należał do konspiracyjnej organizacji Konfederacja Narodu założonej z inicjatywy działaczy Obozu Narodowo-Radykalnego „Falanga”.

Był współtwórcą (a od listopada 1943 roku ostatnim redaktorem) wydawanego w podziemiu miesięcznika literackiego „Sztuka i Naród”, w którym publikował swoje wiersze, fragmenty prozy, artykuły i recenzje pod pseudonimami Karol Topornicki, Roman Oścień, a także anonimowo. Podkreślał dziejową rolę Polski oraz głosił potrzebę pisania poezji narodowej, zagrzewającej do boju. Zginął 16 sierpnia 1944 roku w powstaniu warszawskim jako żołnierz AK.

Gajcy obok Baczyńskiego, Stroińskiego, Trzebińskiego, Różewicza, Kamieńskiej jest uznawany za najwybitniejszego poetę Pokolenia Kolumbów.


Temu, który przyjdzie

Z tamtej strony, gdzie mała kolumna

nieba świeci, u stóp ziemi drętwej
my jesteśmy. Pomyśl: sen i ból nasz
napojony pulsowaniem rzeki,
kwiatów szmerem w powietrzu nietrwałym
słyszysz jeszcze prosty jak organy.

Czas, co smutne ciało ma weselić,
kłosy zgina niebieskie jak dachy
miasta twego i obłoków kielich
chyli w młodość muzyczną. Więc w blasku
rzeczy stoisz, w rękach nić pejzażu
wijesz jasną, jak my złe żelazo.

Ach, tak się dziejom jutrzennym napatrz,
jak my twarze w płomieniu kute
zwracaliśmy, gdzie grom swoje światło
jak fontanny podnosił łódkę.
Lecz się kochać nie ucz tych ogni,
bo sen łatwy – lecz smutek pod nim.

Bo wystarczy nam jedna ziemia,
choć stron cztery i nieba obszar
dziwnie płaski stoi jak z cienia.
Tylko jednej za mało miłości,
by sen przebyć i stanąć powtórnie
dłoń bezbronną unosząc jak strunę.


→ biografia: bliskopolski.pl, oprac. (kk)

1.08.2019

• foto: archiwum

 

Całkowita ocena
0 z 5 gwiazdek. 0 głos.
Oceń wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *