1 sierpnia br., punktualnie o godzinie 17:00, w symboliczną „Godzinę W”, cała Warszawa na chwilę się zatrzymała, by oddać hołd bohaterom powstania warszawskiego. Na rondzie Dmowskiego, jak co roku, tysiące osób zgromadziło się, by uczcić pamięć powstańców z 1944 roku.
Na niebie pojawiły się samoloty rysujące białym dymem symbol Polski walczącej. Zawyły syreny, silniki motocykli. Uruchomiono klaksony. Odpalono race. A minutę później zgromadzeni wysłuchali nieśmiertelnej pieśni Czesława Niemena „Sen o Warszawie” ze słowami Marka Gaszyńskiego.
Mam tak samo, jak ty
Miasto moje, a w nim
Najpiękniejszy mój świat
Najpiękniejsze dni
Zostawiłem tam kolorowe sny.
To najbardziej wzruszający moment uroczystości, gdy niezliczona ilość głosów przyłącza się do wokalisty. Wywołuje to silne emocje, często łzy. To wrażenie potęguje widok dzieci, w rożnym wieku, którym rodzice przekazują „świecę pamięci”.
Warto powiększyć zdjęcie i popatrzeć na twarze i oczy młodych warszawiaków stojących na symbolicznej trybunie wolności. Wtedy wszystko stanie się jasne.
Sprawozdania „GT” z wydarzenia w latach: 2015, 2020 > tutaj.
→ (mb)
3.08.2025
• foto; Mariusz Baryła / Gazeta Trybunalska
• więcej o powstaniu warszawskim: > tutaj
© materiał chroniony prawem autorskim – wszelkie prawa zastrzeżone; dalsze rozpowszechnianie treści tylko za zgodą wydawcy „Gazety Trybunalskiej”
I niemal już stuletnie pytanie: co świętujecie w tym dniu? Klęskę swojego narodu, który niczego nie osiągnął, a stracił tak wiele?
Jest to rocznica powstania warszawskiego- nie świętuje się, a obchodzi tak jak , obchodzi się rocznicę czyjejś śmierci itp. wydarzenia
Wymień wszystkie porażki narodu z ostatniego 1000- lecia i zauważ, że nadal istniejemy…
Bardzo ładne te zdjęcia tego Redaktora, nie takie jak w artykułach ep.