6 września 2025 roku w Ogrodzie Saskim w Warszawie odbył się finał XIV Narodowego Czytania. W minionych latach wydarzeniu zawsze towarzyszyła piękna, słoneczna pogoda. Tym razem niebo było szare, ale deszcz ominął tę część stolicy, dzięki czemu występ mógł odbyć się bez przeszkód.
Widać było także większą niż przed rokiem frekwencję – zapewne wielu uczestników przyszło zobaczyć, jak w roli gospodarzy poradzą sobie prezydent RP Karol Nawrocki i jego żona Marta.
Tegoroczną edycja poświęcono twórczości Jana Kochanowskiego – fraszkom, pieśniom i trenom. Przez ostatnie lata gospodarzami byli Andrzej Duda i Agata Kornhauser-Duda, oboje związani ze środowiskiem humanistycznym. Zmiana wzbudzała więc pewne obawy i pytania. Okazało się jednak, że nowa para prezydencka sprawdziła się znakomicie – ich krótkie, zwięzłe i przystępne wystąpienia miały w sobie naturalność, szczerość i świeżość. Publiczność przyjęła je z zainteresowaniem i życzliwością, co dobrze wróży kolejnym edycjom Narodowego Czytania.
Prowadzenie przypadło Agnieszce Oszczyk. W roli narratora wystąpił Przemysław Babiarz, a utwory Mistrza Jana czytali: Marta Alaborska, Olga Bończyk, Filip Gurłacz, Maja Hirsch, Joanna Orleańska, Marcin Przybylski, Jan Wieczorkowski i Mirosław Zbrojewicz. Oprawę muzyczną zapewnili: Krzysztof Dys (pianino), Tomasz Popowski (perkusja), Paweł Szamburski (klarnet) i Ksawery Wójciński (kontrabas).
Wielkie wrażenie na publiczności zrobiło finałowe wykonanie IX Pieśni Jana Kochanowskiego, rozpoczynającej się od słów „Nie porzucaj nadzieje”. Utwór został zaprezentowany w formie melodyjnej, lekkiej i pełnej wdzięku piosenki, która nadała poezji renesansowego mistrza wyjątkową świeżość i współczesny charakter.
Po części głównej odbył się koncert „KOCHANOWSKI. Wika/Strug/Monodia Polska” z muzyką Filipa Wiki do słów poety, w wykonaniu zespołu Monodia Polska pod kierownictwem Adama Struga. O tej muzycznej uczcie można przeczytać w notatce „….”
Nie mogło zabraknąć stoiska Wydawnictwa IPN, na którym pojawiły się najnowsze pozycje książkowe. Uczestnicy zabawy w koło fortuny mogli otrzymać cenne nagrody.
Zadbano także o pełną transmisję. Zatem to, co wydarzyło się w Ogrodzie Saskim w sobotę można oglądać powielokroć.
Finał XIV Narodowego Czytania był prawdziwym świętem polskiej literatury – połączył klasykę z nowoczesną interpretacją muzyczną i artystyczną, a zarazem zgromadził rekordową publiczność.
Organizatorzy: Kancelaria Prezydenta RP we współpracy z Narodowym Centrum Kultury i Instytutem Pamięci Narodowej.
→ M. Baryła
8.09.2025
• zdjęcie tytułowe: aktorzy biorący udział w przedstawieniu, foto: Mariusz Baryła / Gazeta Trybunalska
© materiał chroniony prawem autorskim – wszelkie prawa zastrzeżone; dalsze rozpowszechnianie treści tylko za zgodą wydawcy „Gazety Trybunalskiej”
• o poprzednich edycjach Narodowego Czytania: > tutaj
Gdyby…
Gdyby twórczość takiego Kochanowskiego upowszechnić i zmusić do poszanowania słowa różnych oficjeli, może nie spotykalibyśmy się z takimi słownymi potworkami jak ten, który przydarzył się jednemu z wójtów z naszego terenu. Mówiąc o walce polskich żołnierzy (wszak wrzesień to czas żniw dla domorosłych i nadętych krasomówców) pan wójt stwierdził, że naszym żołnierzom towarzyszył jakiś duch, gdy z różańcem w dłoni stawiali czoła niemieckim czołgom… Całe „szczęście” dla tych bohaterskich żołnierzy, że już raz zginęli z rąk wroga. Gdyby wypełniali zachciankę współczesnego pana wójta, w starciu paciorków (nawet drewnianych) raczej nie dali by rady czołgom i musieli by umierać jeszcze raz. A tak, to śpią sobie spokojnie…