Magister Ziemba wyjaśnia starostę Łącznego

Starosta piotrkowski Piotr Łączny (PSL) pojawił się w lokalnym radiu. Podczas rozmowy o sytuacji zadłużonego szpitala przy ulicy Roosevelta wypowiedział krytyczne słowa pod adresem byłego wicemarszałka województwa, mgr. Zbigniewa Ziemby (PiS), z zawodu wyuczonego i wykonywanego nauczyciela historii.

Szczegóły wypowiedzi nie mają większego znaczenia, bo nie o to w tym felietonie chodzi. Cieszy raczej coś innego: prowincjonalni działacze zaczynają atakować siebie nawzajem. Ich spory pokazują bowiem coś, o czym mieszkańcy regionu wiedzą od dawna. Za nośnymi, przedwyborczymi hasłami i obietnicami kryją się oślizgłe układy, ambicje i wzajemne pretensje.

Szpital przy Roosevelta jest tylko pretekstem. Zadłużenie tej placówki nie powstało wczoraj ani przedwczoraj. To efekt wielu lat błędnych decyzji podejmowanych przez tych samych dyletantów i drobnych cwaniaczków, którzy dziś chętnie występują w roli surowych recenzentów cudzych błędów. W polskim grajdole istnieje bowiem szczególny mechanizm: wczoraj ktoś współrządził, dziś udaje, że był tylko obserwatorem.

Czytaj: „Rodzina Stachaczyków wybiela starostwo. Łączny mija się z prawdą. W tle miliony złotych”.

Najciekawsze w tym wszystkim jest jednak to, że obaj bohaterowie tej historii wywodzą się z politycznych środowisk, które od lat trzymają władzę w regionie. Nawet, jak w przypadku Ziemby, gdy pozostają na bocznym torze, są nieustannie gotowi do skoku w nadprzestrzeń wojewódzką. Raz na wozie, raz pod wozem, ale w gruncie rzeczy w tym samym gronie. Dlatego gdy dziś jeden z nich publicznie krytykuje drugiego, brzmi to trochę jak rozmowa współautorów o błędach we wspólnie napisanej książce.

Tragikomiczny, żeby nie powiedzieć haniebny, jest sposób argumentacji Ziemby i powoływania się na pojęcia absolutne jakimi są: prawda, uczciwość, rzetelność, a więc wartości, które w polskiej polityce (nie tylko peryferyjnej) nie istnieją. Ziemba w dwóch postach w Facebooku stwierdził (pisownia oryginalna):

Dziś przed południem z konieczności gościłem w radiowym studiu aby wyjaśnić kłamstwa, które pojawiły się w przestrzeni publicznej.
W mediach powinna liczyć się przede wszystkim prawda. Nie skróty myślowe, nie półprawdy i nie nagłówki tworzone tylko po to, żeby przyciągnąć uwagę.
Słowo ma ogromną moc – może informować, ale może też manipulować. Dlatego tak ważne jest, aby dziennikarstwo opierało się na rzetelności, faktach i odpowiedzialności za przekaz.
Odbiorcy zasługują na pełny obraz rzeczywistości, a nie uproszczone narracje czy wygodne interpretacje. Prawda bywa trudniejsza i mniej „klikalna”, ale tylko ona buduje zaufanie.
Jeśli chcemy zdrowej debaty publicznej, zacznijmy od jednego: mówmy prawdę czyli opisujemy rzeczywistość zgodnie z faktami.

Trudno o bardziej kuriozalną deklarację. Funkcjonariusz obozu, który przez lata budował swoją siłę na systematyczny mataczeniu i manipulowaniu opinią publiczną na niespotykaną w historii Polski skalę, występuje dziś w roli kaznodziei prawdy.

Dlatego słowa o „rzetelności” i „pełnym obrazie rzeczywistości” brzmią dziś jak fragment politycznej groteski. Ludzie, którzy przez lata korzystali z mechanizmu agitacyjnego stworzonego przez psychopatycznych spin doktorów, odkrywają nagle, że istnieje coś takiego jak odpowiedzialność za słowo. Ci, którzy bez większych oporów uczestniczyli w brutalnym i bezczelnym niszczeniu publicznych mediów, zaczynają mówić językiem etyki dziennikarskiej.

To trochę tak, jakby ktoś najpierw podpalał dom, a potem wygłaszał wykłady o bezpieczeństwie przeciwpożarowym.

Karierowicz Ziemba, rzekomy absolwent Collegium Humanum (czytaj: > „Piotrków. Wybory 2024. Zbigniew Ziemba i Tomasz Sokalski z dyplomami Collegium Humanum”), nie ma moralnego prawa powoływać się na pojęcia, które jego własne środowisko polityczne latami kompromitowało. Prawo i Sprawiedliwość zdewastowało elementarne standardy debaty publicznej, zamieniając kontrolowane przez państwo media w gigantyczną gadzinówkę. Jednym z najbardziej jaskrawych symboli tego czasu był Antoni Macierewicz – polityczny patron i mentor Ziemby w okręgu wyborczym nr 10 – osobnik, który z kłamstwa smoleńskiego uczynił narzędzie podtrzymywania swojej pozycji.

Jeszcze bardziej groteskowe jest miejsce, w którym te deklaracje padły. Mówienie o „prawdzie” i „rzetelności” w prywatnej rozgłośni radiowej, która specjalizuje się w produkowaniu niestrawnego bełkotu i służalczych treści opłacanych z samorządowych pieniędzy pokazuje skalę tej hipokryzji.

Jeżeli więc ktoś w takim miejscu zaczyna wygłaszać admonicję o odpowiedzialności za słowo, trudno traktować to inaczej, jak kontynuację zabawy w szambie.

→ M. Baryła

6.03.2026

• grafika: barma/ monica / Gazeta Trybunalska

• o pisarzu Ziembie „GT” pisała wielokrotnie: > kliknij